1 เดือน ผ่านไป....

posted on 12 Oct 2011 18:12 by enjoy-dangnoi
(เอนทรี่นี้ยาว มีหลายอาเจนด้า)
 
12  ก.ย. คือวันที่แดงน้อยมาทำงานที่นี่เป็นวันแรก
 
วันนี้วันที่ 
 
12 ต.ค. แปลว่า แดงน้อยได้ทำงานผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว
 
สถานะ
 
เบลอ โหลดดิ้ง  
 
ยังไม่ได้จางหายไปแต่อย่างใด
 
ด้วยสันดานแล้วเป็นคนไม่ค่อยอะเลิ๊ท และความสามารถในการตีซี้คนค่อนข้างต่ำ
 
หรือจะต่ำมาก ฮาาา  มันไม่ใช่แดงคนที่เฮฮาบ้าบออยู่กับป้าอ้อย หรือใครต่อใคร
 
ไม่ใช่คนที่บ้าเกาหลี กรี๊ดกร๊าดดด ชูป้ายไฟ  
 
มันกลับกลายเป็น แดงคนที่ เงียบ อึน  ฮาา  ซึ่งก็ไม่รู้ทำไม
 
งานที่ผ่านมาที่ได้ทำ ก็จะเป็นออกไปข้างนอกไปรู้จักผู้คน
 
ซึ่งก็รู้จัก (แต่ผู้คนนั้นไม่แน่ใจ)
 
ฮาาา...
 
อาจจะจริงๆแล้วเป็นคนขี้อาย
 
อุ้ย พูดไปแล้วใครจะเชื่อวะ ก็มึงเคยวิ่งไปกรี๊ดดงบังหน้าดุสิตข้างถนน 
 
จนคนบนรถเมล์ตกใจมากแล้ว
 
แล้วก็เป็นคนเดียวกับที่ไปยืนร้องไห้ เพราะอิยงมันชี้มาที่เรา 
 
55555555
 
ดูโคตรกล้าแสดงออก
 
ใช่
 
คือคนเดียวกับที่ตอนมัธยมเคยประกวดพูดสุนทรพจน์
 
เป็นประธานนักเรียน
 
ประกวดมารยาทไทย (ดูไม่ค่อยเกี่ยว)
 
เป็นดีเจตอนมอปลาย
 
คนเดียวกันหมดเลย
 
อีแดงน้อย
 
......
 
จริงๆ เราไม่ได้โหลดดิ้งมาก เพียงแต่ว่าการทำงานในคลาส กับของจริงมันไม่เหมือนกันเลย
 
เราไม่รู้อะไรเลย
 
ไม่จริงๆ
 
ต้องบอกว่า ไม่รู้เหี้ยยยยยยยยย....อะไรเลย ฮาา จะเหมาะกว่า
 
และที่เรากลัวที่สุดคือ การจำชื่อคน!
 
เป็นคนที่มีทักษะการจำต่ำมากถึงมากที่สุด
 
ตอนขึ้นปี 1 เคยเล่นเกมส์ที่ต่อชื่อ
 
อีแดงตายตั้งแต่ชื่อที่ 2
 
ถ้าจำไม่ผิด คนแรกชื่อ แมงมุม คนที่สองชื่อ ป่าน  
 
555
 
คือถ้าคนๆ นั้นไม่มีเอกลักษณ์อะไรที่สามารถแสดงออกมาในครั้งแรกที่เจอกัน
 
จะจำไม่ได้(เลย)
 
เราเชื่อว่าคนเรามันจะจำอะไร มันจะต้องมีมากกว่าการบอกว่า
 
อ้ะ นี่สมยวงนะ  อ้ะคนนี้ สมหมายนะ  ส่วนนั้น  ยวงฤดี อะไรแบบนี้
 
 
ด่านแรก
 
จำชื่อคน
 
สถานะ - สอบตก 
 
พี่หนูแดง พี่อุ๋ย พี่เดียร์  สถานะสมองซีรีบัรมขนาดเท่าก้อนขี้แมลงวัน จำได้ สามชื่อ 555
 
แบบแม่นๆเลยนะ
 
เพราะว่า นั่นคือ บอกอ หัวหน้า และพี่เลี้ยง  นี่ไง มันมีสตอรี่ เราก็จำได้
 
แล้วเราก็ต้องรู้จักพี่ๆ ที่โต๊ะ อีก 10+ คน ซึ่ง...
 
เอิบ อยากบอกว่าตอนแรกจำไม่ได้เลยครับ
 
ที่เกรียนกว่านั้นคือ 
 
ต้องแอบฟังเวลาพี่ข้างๆ เรียกกัน แล้วจดในสมุด
 
อาทิ
 
พี่โอ๋ นั่งตรงข้าม
 
พี่เฝือ  ห๋าา ชืื่่ออะไรนะ พรื๋อ หรือ เฝือ  555
 
นอกจากเพี้ยนด้านการจำแล้ว การฟังยังแย่อีก
 
ก็พี่เค้าชื่อแปลกนี่หว่า...
 
แล้วก็มี อยู่ตอนนึงครับ
 
ในสมองรอยหยักน้อยจนแทบจะเหยียดเป็นเส้นตรงของเรา
 
บันทึกไว้คร่าวๆว่า คนนี้พี่ไก่ (ยังไม่ได้จำบุคลิกที่โดดเด่น รู้แต่มีคนชี้ไป นี่คือพี่ไก่)
 
และพี่นก (เช่นเดียวกัน มีคนชี้ไปว่านี่พี่นก)
 
นอกจากทั้งสองชื่อนี้ จะมีความหมายเป็นสัตว์ปีกเหมือนกันแล้ว
 
ซีรีบรัมส่วนน้อยของข้าพเจ้า ยังสับสนว่า นี่คือใคร พี่ไก่ หรือ พี่นก
 
5555 
 
เพราะว่าแอบมีบางอย่างที่คล้ายกัน
 
ในขณะนั้น 
 
 
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงง
 
ชิบหายย
 
 
โทรศัพท์ที่โต๊ะดัง  
 
พี่คนที่นั่งข้างๆ (พี่นก)  ทำงานอยู่
 
 
"ฮาโหล ขอเรียนสายพี่ไก่ค่ะ "
 
"อ้อ สักครู่ค่าาา"  เราตอบ
 
แล้วก็พูดว่า
 
"พี่ไก่โทรสับค่าาาาาา"  โดยหันไปทางพี่นก
 
1 รอบผ่านไป  พี่เค้านิ่งวุ้ยย
 
ชิบหอย
 
งานเข้า
 
อีกรอบแล้วกัน
 
"พี่ไก่โทรศัพท์ค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"
 
"พี่ไก่โทรศัพท์ค่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา"
 
 
ชัดเลย  
 
 
"พี่ไก่อยู่ตรงโน่น"  เสียงพี่นกหันมาอย่างช้าๆ แบบสโลวโมชั่น
 
ฮาาาาาาาาาาาาาาาาา
 
หนูไม่ได้ตั้งจายยยยยยยยยยยย
 
อยากจะกราบสามหน งามๆ แบบที่ได้เรียนมา
 
 
 
 
นี่คือโครงร่างคร่าวๆ 
 
 
 
 
 
งงมะ  ว่าทำไมหน้าเหมือนกัน
 
 
5555 ก็บอกว่าซีบรัมส่วนที่จำรายละเอียดมีน้อย ได้แค่นี้ล่ะ  55
 
 
 
 
 
ด่านสอง
 
โหลดดิ้ง
 
 
"ก็หนูไม่รู้นี่หว่าาาา"
 
 
คำพูดนี้ลอยอยู่ในหัวทุกครั้งที่มีคนถามอะไร  
 
 
55555
 
บางทีแบบ เห้ยย อย่ามาถามนะ อย่านะ อย่านะ  ...
 
 
คือเราไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ทุกอย่างเริ่มต้นใหม่
 
 
เราเบลอ
 
ทุกคนคงจะชิน กับการที่ ถามอย่าง
 
แล้วได้คำตอบอีกอย่าง  
 
 
55555555555555
 
แต่หนูไว้ใจได้นะ
 
หนูโหลดดิ้ง แต่หนูก็พยายามเก็บข้อมูล ลองฟรอบปี้ดิส แผ่นน้อยอยู่
 
โห้ยย ความจุน้อยมาก  55
 
ตอนนี้ก็จะภาวนาให้ตัวเอง อะเลิทขึ้น
 
เรายังไม่ค่อยชินกับระบบที่ต้องคิดอะไรล่วงหน้า วางแผนล่วงหน้า
 
ก็ระบบอุดมศึกษา มันสอนให้หนูเผางานนี่นา...
 
นี่ โทษ...ซะ
 
หวังว่า อาการโหลดดิ้ง จะบรรเทาลง
 
แต่ก็คงไม่หายขาด
 
อยากจะบอกว่าทุกอย่างที่นี่ไม่มีอะไร ที่เคยรู้มาก่อนเลย
 
ไม่รู้ว่า หมายคืออะไรวะ
 
แล้วพรุ่งนี้ต้องทำไรวะ
 
 
อ่อ ที่ฮาคือ
 
ช่วงแรก บอกอบอกให้ใส่กระโปรงครับ
 
อีแดงน้อยเหมือนครูไหวใจร้ายเลยยยยยยยยย
 
ฮาสาดดดดดดดดดดด
 
ไปงานนอกที ก็ได้แต่คิดว่า ไม่มีใครรู้จักกูหรอกกกกกกกกกกกกก 
 
555
 
โคตรจะไม่เป็นตัวของตัวเองเลย
 
แต่ตอนนี้เริ่มบรรเทาแล้ว
 
กำลังทำให้ความเกรียนสมดุล
 
 
 
ที่โมโหตัวเองอีกอย่างนึงคือ
 
ทำไมกูดูแปลกปลอมในหมูนักข่าววะ
 
วาย....
 
คือ ตอนนี้มีเพื่อน  1 คนที่เป็นนักข่าว
 
แล้วยังไม่มีเบอร์ด้วย
 
ทำไมกุเป็นคนงี้แว๊.............
 
มันไม่กล้าทำความรู้จักใครอ้ะ
 
มันไม่ใช่สไตล์ฉัน
 
 
"เฮ้ เกิล  ว้อด โย เนม เบ เบ่"
 
ยินดีที่ได้รู้จัก คำนับๆๆๆๆ
 
 
ไม่ใช่สไตล์กูเล้ยยยยยยยยยยยยย
 
แน่นอนว่าหนึ่งคนที่มีอยู่ เขามาทักก่อนน
 
เป็นไง เท่ไหม
 
 
แต่พีอาร์นี่ก็รู้จักพอสมควร
 
ก็เค้ามีเป้าหมายให้รู้จักพีอาร์นี่หว่าา
 
55555555555555555555555
 
เราทำถูกนะ
 
(ยังไม่รู้ตัว)
 
 
............
 
 
หนึ่งเดือนนี้ จำพี่ในโต๊ะได้ทุกคนแล้ว
 
เย้เฮ
 
 
ก็จะพยายามทำงานให้ดีที่สุดฮะ
 
 
ไฟต์เต้งงงงงงงงงงงงงงงงง  !!
 
 
ยังไงก็อยู่จนกว่าเขาจะไม่ให้อยู่ล่ะ  
 
 
555555555555
 
 
 
 
 
มาที่สภาวะทางด้านจิตใจ
 
 
จากที่แม่งเคยอยู่กับเพื่อนทุกวัน
 
กินข้าว เที่ยว
 
กินเหล้า
 
แล้วมาวันนี้ มันต้องทำทุกอย่าง
 
 
ไม่สิ ยังไม่มีกินเหล้าคนเดียว คงเปลี่ยวเกินนน
 
55555555555
 
 
เหงามากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก............
 
 
มากจนทำให้มันคิดถึงว่าที่ผ่านมาเรามีความสุขกับอะไรบ้าง
 
อยู่กับใครแล้วมีความสุขบ้าง
 
แล้วมึงมาเสือกคิดได้อะไรตอนนี้ เขาไปไหนแล้ว
 
คล้ายจะไม่ทัน จะกลับไปบอกก็กลัววุ้ยย
 
เพื่อนแม่งก็เชียร์ให้บอก
 
เห้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
 
โอสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
 
 
มันไม่ใช่สไตล์ของแดงเข้าใจม้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย...............
 
 
ช่างเถอะ แค่บ่น
 
 
แค่เหงา อีแดงทนได้ย่ะ
 
 
ยังมีผู้ชายใ้ห้มองเพลินๆ อีกตั้งหลายคน  
 
 
555555555555555
 
 
 
เออ พูดถึงผู้ชาย  
 
 
วันที่ไปสัมมนาที่ออฟฟิศ  มีปู้ชาย วงเล็บช่างภาพ
 
 
คนหนึ่งมาทำการหยามเกียรติแดงน้อยด้วยการบอกว่า
 
"สู้ป่าววววววววว"
 
 
แหมมม
 
 
มีหรือจะยอม สรุป แดกไป n แก้ว
 
 
เมาจิตเจิดแตกซ่านน แทบคลานกลับ
 
ที่สำคัญ
 
 
นั่งร้องไห้
 
 
คือแบบ ถึงจุดๆ นึง น้ำตาจะไหลพราก  คือมันก็ไม่ได้มีอะไรเศร้าหอยดองอะไรเล้ยยย
 
 
แต่ว่า มันเริ่มไหล แล้ว เสือกหยุดไม่ได้
 
อีพี่คนนั้น วงเล็บ ช่างภาพก็มาถามว่าเป็นไรด้วยวุ้ยย
 
 
อยากจะบอกว่า กุไม่ได้เป็นร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยย
 
 
กุเซ้นซิทีฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ขั้นรุนแรวงงงงงงงงงงงงงงง  กล้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
 
เท่านั้นเอ๊งงงงงงงงง!!
 
 
แอมโซฟลาย  (โซไฟน์)
 
ย่ะ
 
 
 
ปล.หลังจากวันนั้นยังไม่เจอพี่คนนั้นอีกเลย  55555555
 
 
มาที่ผู้ชายอีกคน  
 
 
เอ่อ  กลัวเขาจะมาเจอว่ะ
 
 
ชื่อพี่หมอฟ้า
 
 
 
55555555
 
แต่หนูไม่ได้รักแบบอยากเป็นแฟน แค่กรี๊ดเฉยๆ
 
หมอฟ้า เป็น มือกีตาร์ วงทาเคชิ แบนด์ ซึ่งน่ารักอ้ะ
 
เก่งด้วย หล่อด้วย 
 
หึหึ
 
แต่ตอนนี้แลเขาจะกลัวแดง
 
ต้องเก็บอาการนิดหน่อยซะแล้วกุ
 
แม้จำทำยากสักหน่อยเพราะความหล่อจะยั่วใจมาก
 
แอร๊วววววววววววววววววว...............
 
พอและ เด๋วเขามาเจอแล้ว จะฮาครากกกกกกกกกกกกก....
 
 
 
...........
 
 
 
 
 
ช่างเถอะ  ยาวไปแล้วมั้ง
 
ก็ไม่ได้อัพนานนี่นา กลัวคนคิดถึง
 
อยากบอกว่า ตอนนี้ก็มีความสุขดี
 
ไม่ต้องเป็นห่วง บ้านน้ำท่วมด้วย นิดหน่อย
 
เทคแคร์ ทุกคนที่ไม่ลืมแดง
 
แดงก็ไม่ลืมคุณ
 
ซารังเฮโยววววววววววววววววววววววววววววว  !!
 
 

edit @ 12 Oct 2011 19:59:36 by แดงน้อย เนินกระโทก ผู้มีภูเขามาบังอยู่หน้าบ้าน..

Comment

Comment:

Tweet

แดงน้อย..

คือ..

ว่า...

ตัวเธอว์...




เยอะเนอะ!


confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile confused smile


อ่ะล้อเล่นๆ


อย่าไปเครียดกะงาน มองหามุมขำให้เจอ ตลกให้ออก
อย่ากดดันตัวเอง ไม่รู้ ไม่ใช่โง่
คนที่คิดว่าตัวเองรู้ตะหาก คืออนาคตคนโง่ งงแมะ question

สู้ต่อไป เอาใจช่วยสุดติ่ง !!

#1 By sky -_- on 2011-10-17 03:09

Favourites