ข้อดีก็มีนะ แต่ส่วนมากมันเป็นการแถเอามากกว่า ฮาา
 
แม่พูดอยู่ตลอดว่า  เลิกเถอะลูก
 
หนูว่าติดนักร้องก็คล้ายๆติดบุหรี่นะ
 
บางแว๊ปนึกจะเลิกก็เลิกได้
 
แต่บางคราวมันก็ติดหนึบ สลัดไม่ไปสักที
 
ช่วงนี้เป็นช่วงของการจ่ายเงินฮะ
 
หลายคนคิดว่า  เราจะเปลืองตังเสียกับวงเกาหลี แค่บัตรคอนมันไม่จริงฮะ
 
เรายังมี แท่งไฟ(ของแฟน- ของค่าย)  แฟนกู๊ด(ของที่แฟนทำขายทั้งในและต่างประเทศ)  ออฟฟิชอล กู๊ด (ของลิขสิทธิ์ ของค่ายเพลง)  โฟโตบุกยั่วน้ำลายทั้งหลายแหล่ ซีดี-ดีวีดี(ลิมิเต็ดอีดิชั่นมากมาย)
 
อย่างซีดีที่จะออก วงดังๆ ก็จะออกอย่างน้อย 2 ปกฮะ เรียกว่า A B บางวง ก็ถึง C นอกจากนั้น บางวงจะออกเป็น Limited edition+photobook(บางอันแพงมาก-แพงน้อย ถูกๆไม่มีฮะ)  หลังจากเพลงดังมากๆ แล้ว ภายหลังจะมีการออก repackage อีกรอบ
 
 
นอกจากนั้นยังมีของ กระจุกกระจิกสารพัดอย่าง พัด พวงกุญแก ที่ห้อยมือถือ ยูเอสบี ถุงกระดาษ  กระเป๋า เสื้อ ดินสอ  ยางลบ ไม้บรรทัด ที่รองเม้า กรอบมือถือ ไปจนถึงไพ่
 
ยังไม่หมดฮะ ขั้นตอนการไปคอนแต่ละ ครั้ง จะมีขั้นตอนตามนี้(สำหรับตัวเอง)
  1. หนึ่งถึงสองเดือนก่อนซื้บัตร บริโภคอาหารประเภทมาม่า และอาหารต้นทุนต่ำเป็นหลัก
  2. เงินจะครบพอดี หรือเกือบจะครบช่วงซื้อบัตรพอดี ซึ่งจิตจะหลุดมาก ขั้นตอนการซื้อบัตรจะต่างกันไปตามความดังของแต่ละวง บางวง หมดช้า บางวงหมดเร็ว (อย่างวงล่าสุดที่พรีเซล ไปเมื่อวาน จิ้มกันหมดภายใน 10 นาที โชคดีที่ทัน)  ขั้นตอนนี้จะเกร็งในช่วงท้องมาก  แม้ตัวคุณจะครบแล้ว ก็ใช่ว่าคุณจะจิ้มบัตรทัน(ในกรณีวงดัง) เราเองเคยนั่งร้องไห้ในกรณีนี้มาแล้ว 555  ต้องมีดวงด้วย  ราคาที่เคยซื้อมาก็มีตั้งแต่  800-5000  บาท  วงไหนมีคอนสองวันก็เหงื่อแตก
  3. หลังจากจิ้มบัตรได้แล้ว ขั้นตอนต่อไปก็คือรอ จริงๆไม่หรอก ช่วงนี้เป็นช่วงเตรียมของและเตรียมตัว ของที่จะเตรียมได้แก่ แท่งไฟของศิลปิน อาจะเป็นแท่งไฟของแท้ หรือแฟนเมด ซึ่งราคาก็ตกอันละ 120-600 บาท  สิ่งต่อมาที่ขาดไม่ได้ คือผ้าเชียร์ อาจจะเป็นผ้าปัก หรือว่า ผ้าเพ้นท์ แล้วแต่ มีสองแบบเหมือนกัน คือแฟนเมดกับของแท้ ราคา 150-650 ยังไม่เคยเจอแพงกว่านี้ และอีกหนึ่งสิ่งที่จะทำช่วงนี้คือ การซ้อมอังกอร์
    อังกอร์ - ไม่ใช่ ละครทางช่อง 7 ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเสือ แต่เป็นการตะโกน โค๊ดเชียร์ที่เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน  เพราะไม่งั้นเวลาเห็นศิลปินเราก็จะตะโกนกันมั่ว กรี๊ดปอดแหกจนฟังเพลงแทบไม่รู้เรื่อง แล้วยังแสดงถึงพลังความสามัคคีของแฟนคลับด้วย สิ่งที่ตะโกน อาจเป็นชื่อ หรือว่า ท่อนเพลง คำใดคำหนึ่งแล้วแต่ทางแฟนที่เกาจะคิดกันมา เราก็ตามเค้าไป ตัวอย่าง http://youtu.be/0XTtqEObcuA?hd=1
  4. หลังจากทั้งของ ทั้งตัวเอง(อังกอร์ได้)แล้ว ก็ใกล้ถึงวันคอน  สิ่งหนึ่งที่ต้องเตรียมคือ  เงิน สำหรับตามศิลปิน และซื้อของหน้าคอน(ของกระจุ๊กกระจิ๊ก) และของที่ระลึกคอน ออฟฟิตชอล ซึ่งส่วนมากแพงหู(ตา จมูก ปาก)ฉี่ มากๆๆๆๆ  แต่ก็อยากเก็บชิมิ
  5. วันศิลปินมา ถ้าเป็นวงรักมาก ก็จำ "ตาม"  การตามก็คือการเสียตังเช่ารถตามทุกที่ที่ศิลปินไป ตั้งแต่ลงจากเครื่อง บางทีต้องกินโน่นกินนี่ เสียจุ๊กจิ๊กเยอะมาก วงไหนใครตามเยอะก็โอกาสเจอน้อย เห็นจังๆน้อย เคยตามวงไม่ดังครั้งนึง ได้จับมือด้วย แต่ตอนนี้ดังและ 55  การตาม เสียค่ารถตั้งแต่ 250-1000 (ค่ารถ+ค่ากิน) ขั้นตอนนี้ทุกคนต้องใช้ความสามาถด้านการวิ่ง เพราะว่า เราต้องพร้อมวิ่งทุกเมื่อ และมักจะถูกการ์ดหลอกประจำ555+  (ปล.นอกเหนือจากนั้นคือ ค่าป้ายเชียร์ ป้ายชื่อ ที่เอาไว้ถือ ลองนึกภาพออกไหม ที่เป็นรูปนักร้องแปะฟิวเจ้อบอร์ด หรือเป็นตัวหนังสือ)
  6. และแล้ววันคอนก็มาถึง คนส่วนมากจะหมดแรงเพราะว่า วิ่งตามศิลปินเมื่อคืน วันนี้จะเป็นการตักตวงความสุขล้วนๆ หากใครอยู่ในหลุมบัตรยืน โชคดีหน่อยอาจจะได้จับมือ และก็ยังมีธรรมเนียมนึงที่นิยม นั่นคือ การโยนของจากข้างล่างขึ้นไปให้ศิลปิน มีหลายอย่าง ตั้งแต่ตุ๊กตา ป้ายเชียร์ ผ้าเชียร์ ของขวัญ ลูกบอล ลูกโป่ง สารพัดที่จะโยนได้ โชคดีอีกนิด ศิงปินอาจหยิบไปเล่น ก็ภูมิใจกันไป
  7. คอนจบ ก็ไปตามต่อ ซ้ำๆๆ ไปกินข้าวเราก็ไป ไปโรงแรมก็ไปรอ ไปนวดก็ไปเฝ้า ส่วนถ้ามีคอน2 วันจะไม่ตาม(สำหรับตัวเอง) เพราะว่าต้องไปนอนรอ(อันนี้ไม่ได้เว่อร์) แต่เป็นแบบนี้จริงๆ เราเคยไปประมาณเที่ยงคืน คนนอนกันเกลื่อน ตรงประตูเข้าบัตรยืน ถ้าชัวร์ๆ ออกคอนวันแรกก็นั่งรอเลย ได้อยู่หน้าแน่ๆ เกาะรั้วแน่ๆ คอนเฟิม
  8. ภารกิจวันที่สองซึ่งบัตรยืนส่วนใหญ่ก็จะนอนเกือกแถวทางเข้านั่นแหละที่พื้นนั่นแหละ เอาแรงไว้เต้นในคอน ความสุขมันอยู่ที่โมเมนต์ที่เค้าสบตา เค้าเดินผ่าน และขนลุกกับอังกอร์ ที่ดังมาก และซึ้งใจถึงขั้นน้ำตาไหลกับเพลงซึ้ง(บ้ามากดุจว่าฟังออก 5555)
  9. และจบลงด้วยการไปส่งที่สนามบินถ้ากลับเลย (ถ้าไม่หมดแรงซะก่อน)

จบภารกิจ 

เมื่อวานเพิ่งได้ยินอาจารย์ที่เคารพท่านหนึ่งพูดเกี่ยวกับ วัตถุนิยม  มันมาแป๊บเดียว อย่าไปหลงกับมัน

แต่หนูกลับคิดว่า ถ้าหนูไม่หลงตอนนี้ก็ไม่รู้จะหลง ตอนไหน และการที่ทำแบบนี้ก็ไม่ได้เดือดร้อนใคร

มันก็ WIN-WIN ทั้งคู่  ไม่รู้เด็กคนอื่นเป็นยังไง แต่เราไม่เคยขอตังแม่สักที  บัตร 5000 เราก็แกลบเอา

นานหน่อยก็ได้ อย่าหาว่าเด็กบ้าเกาหลีเสียไปทุกเรื่อง  บางคนเต้นประกวดได้ตังมากมาย บางคนชอบ

จนเรียนภาษาเป็นเรื่องเป็นราว มันแล้วแต่มุมมองของแต่ละคน อย่าเอาตัวเองไปตัดสินคนอื่น

Comment

Comment:

Tweet

เพิ่งรู้นะเนี่ย เล่าได้เห็นภาพดีจัง เป็นวัยรุ่นนี่มันเหนื่อยจิงๆเลยน๊า

#5 By sky -_- on 2011-03-14 21:57

เหนื่อยจริงๆแหล่ะค่ะ
แต่ก็ยอม 55

#4 By jingnii on 2011-03-06 05:32

ก็คนมันชอบเกาหลีนี่หน่า

#3 By Clepsydra:: on 2011-03-05 20:53

ชีวิตแฟนเกิร์ลน่ะ มันเหนื่อยกว่าที่ดีเนอะ ^___<

#2 By Palm-iiY on 2011-03-05 19:50

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

ชีวิตเกาหลีFC มันเป็นเช่นนี้นี่เอง...

#1 By ไทโย on 2011-03-05 19:33

Favourites